Al weer een jaar voorbij, vooral deze dag blijft in mijn herinnering als onze 1ste kerstnacht anders als ander.(1990). We zouden net als elk jaar samen met Oma naar de nachtmis gaan. En na de nachtmis bij Oma & Opa Arie samen lekker eten. Wij maar wachten maar Remco had voor deze keer na een lange werkdag bij de melkboer besloten te gaan stappen met zijn vrienden. Dat was een moment waarop je je Oma erg hebt teleurgesteld. Er waren toen nog geen mobieltjes voor een verlossend woord. Na het lekkere eten kwam je aangekacheld en kreeg je van Oma een mini preek en werd je naar huis gestuurd. Niet wetend dat dit jou laatste kerst ooit zou zijn met ons allen. Jij en je vrienden hadden de avond doorgebracht in Café Wilhelmina. Jullie hadden dat allemaal even nodig. Elkaars laatste nabijheid van het jaar.
